• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
BİRHARF.BİZ
Üyelik Girişi
İLESAM
BALA KİTAP TOPLULUĞU
GÜFTELER-BESTELER
GEZGİN
VİDEOLAR
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam93
Toplam Ziyaret47503
ÖZGÜR BIRAKALIM Kİ DAHA ÇOK GELSİNLER / SİBEL UNUR ÖZDEMİR




ÖZGÜR BIRAKALIM Kİ DAHA ÇOK GELSİNLER

 

      “Evlat milattır.” derler. Öyle midir gerçekten? Neden dünyaya getiririz onları? Medet umarak mı? Yarın bir gün yaşlanınca bizlere baksınlar diye mi?  Öyle ya biz de onlara bakıp büyütmedik mi? Çocuğumuzu bile dünyaya getirirken menfaatlerimizi mi düşünür olduk.

      Biz dünyaya getirdik onları, evet. Canımız istedi, bebek özledik, sevelim, bir dikili ağacımız olsun diye. Pek çok sebepten belki ama acaba onlar gelmek istedi mi bu dünyaya? Seçme şansları olmadı ki. Doğmaları gerekiyordu, doğdular. Doğup doğmama tercihleri yapamadıkları gibi hangi anne babanın evlatları olacaklarını seçme şansları da olmadı.

      Derken büyüdü çocuklarımız. Bizler küçüldük gitgide. Yanımızda iseler sorunumuz yoktu mesela. Ama uzakta iseler gelsinler gitsinler istedik, arayıp sorsunlar sonra. Yapılması gereken buydu. Yapılmazsa hayırsız evlat mı olunurdu?

      Neden, neden unuttuk bizler bir zamanlar genç olduğumuzu? Oradan oraya koşuşturmak zorunda kaldığımızı. Zamanla yarıştığımızı. Hayli zaman oldu değil mi o yılları geride bırakalı? Unutuldu yaşananlar. Çocukların nasıl güçlükle büyütüldüğü iş yerinden izin almanın ne kadar zor olduğu mesela. Hafta sonuna sıkıştırılan zamanlarda ev işlerini tamamlamadan tutun da büyükleri ziyaret, misafir kabul etme, alışveriş, aralara sıkıştırmaya çalıştığımız sosyal aktiviteler. Zaman ne kadar da az gelirdi değil mi? Düşünmez miydik zaman zaman şöyle fotokopilerimizi çeksinler de bizim kopyalarımız koşuştursun oraya buraya. Ayaklarımızı uzatıp oturalım biraz. Öyle ya dinlenmeye de ihtiyaç var ruhen ve bedenen.

      Unutuluyor gençlik! Yaşlılık başa bela.İstiyoruz ki çocuklarımız hep yanı başımızda olsun. Bizim gibi düşünsünler, bizim gibi davransınlar. Onlara biz can verdik, evet. Ama onlar farklı birer birey. Düşünceleri farklı olacak mutlaka. Yaşam standartları da,  hayattan bekledikleri de.  Bu değil tabii ki arayıp sormasınlar, ilgilenmesinler ebeveynleriyle. Benim söylemek istediğim haftanın her günü yanlarında olma gerekliliğinin,  günde üç dört kez aramanın saçmalığı. Ne kadar çok aradı, geldi-gitti,  o kadar çok mu ilgi yani? Yoksa telefon şirketlerini mi zengin etme mevzubahis?

      Neden bağımlı hissediyoruz kendimizi çocuklarımıza?  Hem onların yaşamını hem kendi hayatımızı hırpalıyoruz gün geliyor. Sadece bizim yaşlılarımız mı böyle? Belli bir yaşa gelince bir kenara çekilip oğlum, kızım banabaksın diye bekleyen, kendini işe yaramaz sayan. Öyle ya yurt dışında on sekizine gelince çocuk ayrılıyor evden. Hayatı öğreniyor, ayaklarının üzerinde durmayı. Diyeceksiniz ki şimdi bizim çocuklarımız öğrenmiyor mu? Öğreniyorlar öğrenmesine de bazı ana babalar bilmeden, istemeden kötülük yapıyor çocuklarına hep koruyucu, kollayıcı olarak. Sanki tüm ömürleri boyunca yanında olup tüm olumsuzluklara karşı koruyabilecekmiş gibi onları.

      Çocuklarımız, baş taçlarımız.  Onlar elbette ki bilecek sorumluluklarını. Biz yetiştirmedik mi onları?“Ne ekersen onu biçersin.” demez mi atasözü?

      Diyeceğim şu ki; sıkmayalım çocuklarımızı. Pişman etmeyelim dünyaya geldiklerine. Geçirmeyelim boyunlarına aileye esaret bağını. Onların da kendine özgü bir yaşamları olduğunu unutmayalım, sadece tek bir hayatları olduğunu.  Özgür bırakalım olabildiğince. “Of,” deyip de günaha girmesinler ana babaya. İstediklerinde gelsinler, istediklerinde arasınlar ama tatlı tatlı gelsinler bezginlik içinde ayakları geri geri giderek oflaya poflaya değil. Özgür bırakalım ki daha çok arasınlar, sorsunlar.

      Ve ana babalar! Hiçbir şey beklemeyin çocuklarınızdan. Çok beklentisi olmayanlar çok üzülmez de üzmez de.

SİBEL UNUR ÖZDEMİR
16-04-2019

 MERCEK ALTINA YATIRDIM BABA KELİMESİNİ
HOŞGELDİN, SEFALAR GETİRDİN EY ŞEHR-İ RAMAZAN
GERİDE GÜZEL ANLAR BIRAKABİLMEKTİR YAŞAM 

BAZEN 
NASIL ve NİÇİN

YAZIK, PEK YAZIK

YENİ BESTELERİ ve O BESTELERE İLHAM VERENLERİ NEDEN DİNLEYEMİYORUZ?  
SEN NEYMİŞSİN BE ELMA 

VAKİT ÇOK GEÇ OLMADAN ŞİDDETE SON 

HATALARI AFFEDEBİLMEK 
MUTLULUK
KORKUNUN ECELE FAYDASI YOKTUR

Paylaş |                      Yorum Yaz - Arşiv     
88 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
DERGİ ARŞİVİ
İSMET BORA BİNATLI
Saat