• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
BİRHARF.BİZ
Üyelik Girişi
İLESAM
BALA KİTAP TOPLULUĞU
GÜFTELER-BESTELER
GEZGİN
VİDEOLAR
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi2
Bugün Toplam53
Toplam Ziyaret42151
EDİTÖRDEN / PAPATYALAR AĞLAR MI?
                  
 
 
 
                 PAPATYALAR AĞLAR MI?

        Çok küçüktüm onu tanıdığımda.
       Kimi zaman büker boynunu, hüzünlenir, kimi zaman içine kapanırdı. Sevinçliydi kimi zaman; açılır saçılır neşe verirdi etrafına.

        Kimden mi bahsediyorum? Hani kırlarda, bayırlarda, yüzümüze gülen, gençliğimizin baharında sırdaşımız, ümitlerimiz olan güzel yüzlü papatyadan.
 
        Gün geldi “Seviyor, sevmiyor” diye sormak için kopardık hoyratça… Bir bir yolduk yapraklarını, hiç acımadan. Yanıtladı her defasında bıkmadan, usanmadan.

        Oysa biz, 
“seviyor” derken başımıza taç edip “sevmiyor” dediğinde ona kızmadık mı? İnsafsızca yolup her parçasını bir tarafa atmadık mı? Sırtımızı dönüp küsmedik mi?

        Evet, bencilce davrandık bu nazlı, bu vefalı çiçeğe. Önde olan bizim duygularımızdı çünkü. Hep beklediğimiz cevabı versin istedik ama o, hiç küsmedi, kırılmadı, vefasını hiç esirgemedi. Gizledi gözyaşlarını ağlamak gelse de içinden, hep gülümsedi boyun bükerek önümüzde.
 
        Onun da ağlayabileceğini düşündünüz mü?

         Yağmur dışında papatyaları sulayan nedir, bilirmisiniz?

         Tabii ki gözyaşlarıdır.
         Papatyaların kendi gözyaşları...

        Güneş doğar, doğa uyanır, kurtlar, kuşlar, ağaçlar, çiçekler, böcekler gözlerini sevinçle açarlar yeni güne. Bizim papatya ise herkesten gizlediği dertlerini, kederlerini, hüzünlerini üzerinden atıp çevreye neşeli görünme çabasındadır. Ağlamak, rahatlamak ister.
 
         Üzerindeki çiy taneleri artık gözyaşı olmuştur ona.
 
         Ne çok şey anlatır, ne çok şey hatırlatır o damlalar…
 
         Siz hiç ağlayan papatya gördünüz mü?
 
         Çiy tanelerinin, papatyanın beyaz yaprakları üzerinden süzülmesi neye benzer, bilir misiniz?
 
       Bazen bir annenin, bazen bir kız çocuğunun, bazen de beyaz atlı prensinin aşkı ile yanan bir yüreğin,  uzun kirpikleri arasından dökülmeye çalışan gözyaşlarına...
 
         Eğer görseydiniz eminim ki etkisinden kurtulamazdınız ve…
 
       “Ağla papatya... Ne olur sıkma kendini... Koyver gitsin gözyaşlarını... Ağla!” demekten kendinizi alamazdınız…
(Nisan 2000)

NUR ERSEN
  14-03-2019
Paylaş |                      Yorum Yaz - Arşiv     
54 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
DERGİ ARŞİVİ
İSMET BORA BİNATLI
ERGÜN VEREN
Saat